Jak wymurować ściany trójwarstwowe z zastosowaniem cegieł klinkierowych?

2018-03-26
Ściana trójwarstwowa uznawana jest za jedną z najlepszych rozwiązań w technologii ścian murowanych, która złożona jest z trzech warstw: pierwsza warstwa spełnia funkcje nośną (muru zasadniczego), druga zaś izolacyjną, a trzecia
WIENERBERGER - Jak wymurować ściany trójwarstwowe z zastosowaniem cegieł klinkierowych?
Budowanie z cegłą klinkierową

Ściana trójwarstwowa uznawana jest za jedną z najlepszych rozwiązań w technologii ścian murowanych, która złożona jest z trzech warstw: pierwsza warstwa spełnia funkcje nośną (muru zasadniczego), druga zaś izolacyjną, a trzecia osłonową (elewacjną) i są one wszystkie połączone ze sobą za pomocą odpowiednich kotw.

Ściana nośna w połączeniu ze ścianą osłonową i materiałem izolacyjnym tworzy tak zwaną ścianę trójwarstwową, w której nie występują mostki termiczne. Okazuje się jednak, że ta cecha jest prawdziwa jedynie pod warunkiem prawidłowego wykonania wszystkich elementów ściany. Dotyczy to przede wszystkim nadproży i podokienników, które trzeba wykonywać osobno dla każdej ściany, a najlepiej zastosować elementy prefabrykowane. By uniknąć innych mostków cieplnych, drzwi i okna montujemy w ścianie na wysokości warstwy izolacyjnej.
Na początku należy pamiętać o wykonaniu odpowiednio szerokich fundamentów do ściany trójwarstwowej. Dlatego decyzję o wyborze rodzaju ścian należy podjąć przed rozpoczęciem budowy. Co prawda można również stosować rozwiązania opierające część ściany na specjalnych konsolach, które przenoszą obciążenia na ścianę nośną, ale jest to dosyć kosztownie rozwiązanie. Ściany nośne najczęściej wykonuje się z cegły lub pustaków ceramicznych, których grubości ścian wahają się od 20 do 30 cm. Warstwę izolacyjną wykonuje się zazwyczaj z wełny mineralnej przymocowanej do muru, jednakże można również zastosować płyty styropianowe. Wszystkie trzy warstwy łączone są za pomocą odpowiednich kotew stalowych, które powinny być układane na planie kwadratu o bokach ok. 0,5 m. Kotwy powinny być wykonane ze stali nierdzewnej, najlepiej jeśli byłyby to kotwy płaskie nie zbyt grube, tak by umożliwić ruchy ścian w stosunku do siebie, jakie powstają pod wpływem zmian temperatury powietrza. Kotwy spełniają też określoną rolę przy mocowaniu warstwy izolacyjnej, dlatego nakłada się na nie specjalne krążki (talerzyki), które dociskają ocieplenie do ściany, a przy okazji, dzięki specjalnym kapinosom odprowadzają wilgoć skraplającą się na stalowych elementach, chroniąc izolację przed zawilgoceniem.
Zdarzają się również przypadki gdy spoiny ściany elewacyjnej wypadają na innej wysokości niż spoiny ściany konstrukcyjnej, należy wówczas kotwy wygiąć tak, by opadały na zewnątrz. W przypadku budowy dwuetapowej kotwy w ścianie konstrukcyjnej mocujemy nawiercając w niej otwory.

Zastosowanie cegieł klinkierowych na elewacji 
Elewacje klinkierowe to jedne z najbardziej trwałych rozwiązań wykończenia budynku. W Polsce zazwyczaj stosowano są cegły elewacyjne w formacie 250 x 120 x 65 mm, układane na spoinę gr. 1 cm, z przesunięciem murarskim stanowiącym połowę cegły. Aby jednak wznoszenie murów i elewacji z cegieł klinkierowych przebiegało w należyty sposób, powinniśmy zwrócić uwagę na parę istotnych rzeczy. Przed rozpoczęciem prac trzeba się należycie przygotować i zaopatrzyć w niezbędne narzędzia oraz sprzęt, który będzie potrzebny, są to m.in.:
– mieszadło elektryczne / betoniarka,
– pojemnik do przygotowywania zaprawy,
– wyskalowany pojemnik do odmierzania ilości wody,
– kielnia do nakładania zaprawy,
– kielnia do spoinowania,
– łaty pionowe,
– sznurek murarski,
– młotek murarski,
– ołówek murarski.

zaprawa do murowania

Prowadzenie prac
Temperatura otoczenia, podłoża w trakcie murowania i przez następne 7 dni nie powinna być mniejsza niż + 5 stopni Celsjusza. Podczas opadów deszczu należy przerwać prace tak samo, jak przy dużej wilgotności powietrza, silnym wietrze czy dużym nasłonecznieniu. W temperaturach niższych niż +5 stopni Celsjusza cement oraz pozostałe składniki zapraw wiążą znacznie wolniej, przez co później mogą pojawić się spękania, natomiast w skrajnych przypadkach część z nich może nie wejść w reakcje i mogą pojawić się na licu spoin lub cegieł wykwity.

Przygotowanie zaprawy
Do pojemnika wlać dokładnie odmierzoną ilość wody podaną na opakowaniu zaprawy i wsypać 25 kg suchej mieszanki. Następnie całość dokładnie wymieszać wiertarką wolnoobrotową z mieszadłem, aż do uzyskania jednorodnej masy. Należy przygotować porcje, które zostaną wykorzystane w ciągu 2 godzin. Nie dodawać więcej wody, ponieważ obniży to wytrzymałość oraz zwiększy skurcz zaprawy.

Budowa ściany elewacyjnej
Budowa ściany elewacyjnej

Wznoszenie elewacji
Na początku należy ułożyć ,,na sucho’’ pierwszą warstwę cegieł dla właściwego rozmierzenia spoin pionowych. Pierwszą spoiną jest spoina wyrównująca i może mieć nawet kilka centymetrów grubości. W przypadku murowania elewacji wokół domu, przynajmniej pierwsza warstwa cegieł musi być ułożona jednocześnie wokół budynku dla wypoziomowania pierwszej warstwy i zachowania odpowiednich wiązań. Kolejne warstwy zaleca się również murować pełnymi warstwami wokół całego budynku. Dla murów z wentylowaną pustką powietrzną, o zalecanej grubości 2–4 cm, należy w pierwszej warstwie cegieł wykonać wlot, a w ostatniej wylot powietrza dla zapewnienia poprawnej cyrkulacji powietrza. Wykonuje się to przez pozostawienie pustej spoiny pionowej max co 4 cegły.

Budowanie ściany elewacyjnej
Budowanie ściany elewacyjne

Podczas nakładania kolejnych warstw zaprawy należy zwrócić uwagę, aby nie wpadła ona do pustki powietrznej. Kolejne warstwy cegieł należy dokładnie układać do poziomu sznurka murarskiego rozpiętego na pionowych łatach i dobrze napiętego.
Po wstępnym związaniu zaprawy należy wygładzić spoiny kielnią spoinową, przy czym zaleca się wykonanie spoin zlicowanych lub lekko wklęsłych. Prace należy starać się wykonywać jak najczyściej i na bieżąco usuwać kielnią ewentualne zabrudzenia zaprawą lica cegieł. Jeśli mur będzie wykonywany na tzw. nie pełną spoinę, to będzie później spoinowany zaprawą do spoinowania po min. 7–14 dniach od wymurowania całej elewacji.

Najczęstsze błędy przy wznoszeniu ściany trójwarstwowej
Decydując się na postawienie ściany trójwarstwowej należy zwrócić uwagę na kilka istotnych spraw, dzięki którym unikniemy błędów wykonawczych:
+ rozpoczęcie prac prac związanych ze wznoszeneim ścian elewacyjnych powinno odbyć się po zakończeniu wszelkich procesów wiązania, i osiadania w podłożu,
+ odpowiednie dbanie o materiał z którego będziemy stawiać ściany, a zwłaszcza o cegły klinkierowe,
+ po odbiorze cegły należy składować w odpowiednich warunkach, zabezpieczając folią budowlaną zarówno od strony gruntu jak i od góry, przed zawilgoceniem i zabrudzeniami,
+ podczas murowania nie należy używać zapraw o złych parametrach lub stosować cementów z dodatkami, aby poprawić urabialność zaprawy cementowej np. dodając różnego rodzaju plastyfikatory. Większość domieszek jest środkami napowietrzającymi, które znacząco osłabiają przyczepność zaprawy do podłoża.

Podsumowanie  
Największymi zaletami ściany trójwarstwowej jest jej trwałość, doskonała izolacja termiczna i akustyczna, a także możliwość zastosowania cegieł klinkierowych, które pozwalą zaspokoić nawet najbardziej wymagające gusta. Materiał ten jest bardzo odporny na ścieranie, działanie warunków atmosferycznych oraz posiada znakomitą trwałość kolorów. Szeroka gama cegieł elewacyjnych: kolorów, formatów i struktur pozwoli dopasować elewację do otoczenia i projektu każdego domu. Efektem wizualnym możemy podkreślić styl, a jednocześnie sprawić, że posesja nabierze eleganckiego, luksusowego wyglądu.

Poprzedni

Jak murować z czerwonej ceramiki?

Jak murować z czerwonej ceramiki?
Następny
Ciepłe ściany w jednej warstwie

Ciepłe ściany w jednej warstwie