Stosowanie materiałów ściennych - Rodzaje ścian

kwiecień 2011

W budownictwie stosowane są ściany jedno-, dwu- i trójwarstwowe. Materiały konstrukcyjne i izolacyjne muszą być tak dobrane, aby współczynnik przenikania ciepła ściany nie był wyższy niż 0,3 W/m2K, co jest wymagane przepisami. Rodzaj ściany jest, oczywiście, wskazany w projekcie.

Ściany jednowarstwowe. W ścianach jednowarstwowych materiał konstrukcyjny musi być tak dobrany, aby przegroda miała wymaganą izolacyjność termiczną, dlatego ściana ma zazwyczaj grubość 360–500 mm. Odpowiednie właściwości mają m.in. beton komórkowy odmian 300 i 400, ceramika poryzowana czy keramzytobeton oraz wspomniane systemy kształtek styropianowych. Wznoszenie ścian jednowarstwowych nie jest szczególnie trudne, wymaga jednak dużej staranności od wykonawców. Dotyczy to przede wszystkim wymogu zachowania rzeczywiście cienkich spoin. Nie wolno również wmurowywać ukruszonych elementów ani uzupełniać ubytków zaprawą. Koniecznie też należy docieplać nadproża i wieńce stropowe. Aby zachować jednorodność ściany zewnętrznej miejsca docieplone trzeba osłaniać płytkami z materiału murowego ściany.

Ściany dwuwarstwowe. Ściany dwuwarstwowe składają się z murowanej warstwy nośnej oraz izolacji cieplnej, którą może być wełna mineralna lub styropian. Wznosi się je w technologii lekkiej mokrej, nazywanej też bezspoinowym systemem dociepleń (tzw. BSO) lub ETICS (ang. External Thermal Insulation Composite System, czyli złożony system izolacji cieplnej) oraz lekkiej suchej. Technologia lekka mokra polega na przyklejaniu do ścian izolacji termicznej i pokrywaniu jej na mokro tynkiem, sucha zaś na mocowaniu izolacji bez konieczności jej przyklejania – pomiędzy profilami rusztu oraz wykańczaniu bez użycia wody – np. deskami drewnianymi lub sidingiem z PVC.

Ściany trójwarstwowe. W tym rozwiązaniu do warstwy konstrukcyjnej mocowana jest izolacja termiczna. Nie jest ona jednak osłonięta tynkiem cienkowarstwowym, lecz ścianką opartą na fundamencie i dodatkowo związaną ze ścianą nośną za pomocą stalowych kotew. W ścianach ocieplonych wełną mineralną pozostawia się szczelinę wentylacyjną między materiałem izolacyjnym a ścianką osłonową. Szczelina nie może być niczym przegrodzona, w dolnej części ściany osłonowej musi znajdować się nawiew, zaś pod dachem wywiew. Oba otwory należy osłonić siatką, aby nie dostawały się przez nie owady i gryzonie. Szczelina wentylacyjna pozwala usunąć wilgoć, która mogłaby się gromadzić w wełnie. Ściany ocieplone styropianem zwykle buduje się bez szczeliny wentylacyjnej. Wykonanie ścian trójwarstwowych jest najbardziej pracochłonne, szczególnie jeśli warstwa zewnętrzna wymaga otynkowania.

Gęstość materiału murowego a wysokość budynku

 Ściany nośne podlegają przede wszystkim obciążeniom ściskającym, pochodzącym od stropów i ścian wyższych kondygnacji. Ich wytrzymałość zależy głównie od gęstości materiału murowego, ale też od konstrukcji ściany (jedno-dwu- i trójwarstwowe). Na nośność ściany mają wpływ również:
– wytrzymałość zaprawy;
– rodzaj wiązania muru;
– kształt i rozmiar elementów murowych;
– kształt i rozmiar muru.
Im większa wysokość budynku, tym większe jest obciążenie ścian nośnych niższych kondygnacji. Ograniczona wytrzymałość dostępnych materiałów murowych nakazuje wznosić z nich budynki najwyżej jedenastokondygnacyjne. Nośność ściany można zwiększyć, ale wiąże się to ze zwiększeniem jej grubości, co może stać się nieuzasadnione i nieopłacalne. W przypadku ścian jednowarstwowych gęstość dostępnych materiałów murowych umożliwia bezpieczną budowę obiektów o 4 kondygnacjach, natomiast przy większej liczbie kondygnacji należy wykorzystywać ściany warstwowe.
Na wytrzymałość ściany wpływa także gęstość materiału murowego. Im większa, tym węższa może być ściana – oczywiście również w określonych granicach. W przypadku stosowania cegieł ceramicznych jest to 5 kondygnacji. Beton komórkowy odmian 400 i 500 wystarcza do wzniesienia budynku o 2–3 kondygnacjach, w przypadku 4 kondygnacji należy użyć bloczków odmian 600 lub 700, o większej gęstości. Najwyższe budynki można budować z silikatów (nawet 10 kondygnacji i więcej).

Hanna Czerska
Konsultacja: Iwona Prędka (Grupa PSB S.A.),
dr inż. Paweł Szymański (H+H Polska)
Zdjęcia i rysunki: CRH Klinkier,
Hanna Czerska, H+H Polska,
Grupa PSB S.A. (archiwum)
Fot. I okładka: Leszek Skupin

Poprzedni

Stosowanie materiałów ściennych - Mniej popularne materiały ścienne

Stosowanie materiałów ściennych - Mniej popularne materiały ścienne
Następny
Nowości firmy Bruk-Bet i ścienne systemu Termalica

Nowości firmy Bruk-Bet i ścienne systemu Termalica