Stosowanie materiałów ściennych - Silikaty

kwiecień 2011

Historia silikatów liczy ponad 100 lat. Pierwsze cegły wyprodukowano na skalę przemysłową w 1894 r., zaś pierwsza na terenie Polski wytwórnia powstała w 1903 r. w Piszu. Do dziś można zobaczyć budynek przygotowania materiału do produkcji, którego stan bardzo dobrze świadczy o trwałości silikatów.

Silikaty są stosowane w budownictwie mieszkaniowym, ale także w gospodarczym oraz rolniczym, gdzie szczególne znaczenie ma odporność materiału na korozję biologiczną. Można z nich wznosić także ściany piwniczne oraz fundamentowe. Do wznoszenia ścian zewnętrznych mogą być stosowane wyroby niebarwione lub kolorowe, dostępne są także kształtki i płytki elewacyjne o powierzchni gładkiej, łupanej i młotkowanej.

O przeznaczeniu i sposobie montażu wyrobów informują oznaczenia literowe:

A – bloczki do murowania zaprawami tradycyjnymi na spoiny pionowe i poziome;

B – bloczki do murowania zaprawami cienkowarstwowymi na spoiny pionowe i poziome;

C – bloczki do murowania zaprawami tradycyjnymi tylko na spoiny poziome;

E – bloczki do łączenia na pióro-wpust zaprawą tradycyjną, tylko na spoiny poziome;

F – bloczki do łączenia na pióro-wpust zaprawą cienkowarstwową, tylko na spoiny poziome;

M – elementy o zwiększonej mrozoodporności;

P – elementy pełne;

D – elementy drążone.

Składnikami silikatów są: piasek kwarcowy zwykły i mielony (proporcja decyduje o wytrzymałości produktów), mielone wapno palone jako spoiwo oraz woda. Duża zawartość wapna decyduje o odczynie zasadowym materiału, to zaś sprawia, iż jest on odporny na grzyby i pleśń.

Wyroby z silikatów

Oprócz wyrobów tradycyjnych (długość jest wielokrotnością 250 mm) dostępne są także bloczki, kształtki i cegły modularne (tak jak w przypadku ceramiki), których długość i wysokość są wielokrotnością 65 mm. Ułatwia to nie tylko pracę projektantom, ale też wykonawcom, eliminuje bowiem docinanie elementów. Zazwyczaj w serii elementów są też bloczki połówkowe oraz wyrównawcze.

Podstawowe dostępne elementy:

# cegły drążone oraz pełne, stosowane przede wszystkim do wznoszenia ścian działowych i warstw osłonowych w ścianach trójwarstwowych;

# bloczki drążone z powierzchnią czołową gładką lub profilowaną na pióro-wpust (także z uchwytem montażowym), wykorzystywane do wznoszenia warstwy nośnej w ścianach dwu- i trójwarstwowych;

# kształtki do budowy ścian działowych oraz warstwy osłonowej w ścianach trójwarstwowych;

# cegły i płytki elewacyjne o największej wytrzymałości na ściskanie, stosowane jako dekoracyjna warstwa osłonowa ścian trójwarstwowych;

# pustaki wentylacyjne – każda z kształtek ma otwór okrągły lub kwadratowy, elementy bywają także stosowane do budowy słupków ogrodzeniowych (w otworze umieszcza się zbrojenie i zalewa betonem) oraz ogrodzeń ażurowych;

# wielkowymiarowe płyty oraz prefabrykowane nadproża; oferta tych wyrobów nie jest duża;

# bloczki akustyczne o specjalnie opracowanym kształcie i wielkości otworów;

# bloczki fundamentowe.

Właściwości. Silikaty charakteryzują się dużą gęstością objętościową (1200– –1700 kg/m3), określaną klasami od 1,0 do 2,2, dzięki czemu są wytrzymałe na ściskanie. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że najczęściej stosuje się elementy o klasie wytrzymałości 10–20 MPa, podczas gdy najwyższa wartość wynosi 60 MPa. Duży ciężar ścian wzniesionych z silikatów sprawia, że są one sztywne i nie zachodzi konieczność wzmacniania ich elementami żelbetowymi nawet w przypadku budynków o wysokości powyżej 10 kondygnacji. W celu zmniejszenia masy większe wymiarowo elementy mają wewnątrz pionowe drążenia sięgające przez część lub całość elementu.

Wadą silikatów jest niska izolacyjność cieplna (współczynnik przewodzenia ciepła λ=0,75 W/mK), konieczne jest więc ocieplanie ścian zewnętrznych wznoszonych z takiego materiału. Dobra jest też izolacyjność akustyczna, choć zależy nie tylko od masy przegrody, ale też kształtu i wielkości drążeń.
Silikaty są materiałem niepalnym o najwyższej klasie reakcji na ogień A1. Niska nasiąkliwość (ok. 16%) pozwala na wykonanie z silikatów ścian elewacyjnych nieotynkowanych.
Ułatwieniem dla wykonawców są bloczki z kanałami elektrycznymi, umożliwiającymi prowadzenie instalacji w pionach bez konieczności kucia w ścianach bruzd. I kolejne udogodnienie: uchwyty murarskie poprawiające ergonomię pracy oraz ułatwiające przenoszenie elementów.

Poprzedni

Stosowanie materiałów ściennych - Beton komórkowy

Stosowanie materiałów ściennych - Beton komórkowy
Następny
Stosowanie materiałów ściennych - Murowanie

Stosowanie materiałów ściennych - Murowanie