Systemowe rozwiązania w otoczeniu domu - Betonowa kostka brukowa w ogrodzie

czerwiec 2012

O charakterze naszego ogrodu decyduje styl i sposób zagospodarowania przestrzeni, a na efekt końcowy składa się wiele elementów. Nie tylko roślinność odgrywa znaczącą rolę, równie ważna jest estetyczna nawierzchnia i kształt ogrodowych ścieżek. Wybrany materiał wykończeniowy powinien być spójny z resztą otoczenia, zarówno pod względem struktury, jak i kolorystyki. Tylko w ten sposób uzyskamy pożądany efekt końcowy wzbogacający przestrzeń wokół domu i eksponujący budynek.

Betonowe kostki brukowe doskonale sprawdzają się w tej roli, dając szeroki wybór i możliwość swobodnej aranżacji. Na rynku dostępne są kostki o przeróżnej fakturze (również tej wiernie imitującej naturalny kamień), kształtach, stylistyce oraz bogatej gamie kolorystycznej.
Możemy wybierać kostki o powierzchni gładkiej, płukanej – świetnie sprawdzającej się w zimowych warunkach, postarzanej – przypominającej stary bruk, o fakturze imitującej piaskowiec, granit czy bazalt. Są one zazwyczaj dostępne w różnych wersjach kolorystycznych, zarówno jednobarwnych jak i kolorowych melanżach. Otwiera to nieograniczone możliwości projektowe, jednak najlepiej jest kierować się zasadą umiaru, nie mieszając ze sobą jednocześnie elementów o różnej barwie i zróżnicowanej strukturze, za stały punkt mając dom i jego stylistykę.

Co na podjazd, co na ścieżkę

O wyborze kostki brukowej nie powinna decydować jedynie wizualna strona. Decydując się na określony model musimy wziąć również pod uwagę częstotliwość eksploatowania danego miejsca oraz obciążenie, jakiemu poddawana będzie nawierzchnia. W zależności od tego jak duże natężenie ruchu jest przewidywane należy dostosować grubość kostki brukowej – materiał o grubości od 4 do 6 cm stosujemy na rzadziej uczęszczanych, wąskich ścieżkach ogrodowych, z kolei 6–8 cm kostki brukowe przeznaczone są na główne ciągi komunikacyjne oraz podjazdy do garażu i miejsca narażone na ruch aut. Równie ważny jest dobór odpowiednich materiałów pod względem wymiarów poszczególnych elementów. Chodzi tu zwłaszcza o względy praktyczne przy układaniu. Na dużych płaszczyznach lepiej wykorzystać jest większe płyty, natomiast na wąskich ścieżkach kostki o niewielkich rozmiarach, które pozwolą uniknąć uciążliwego docinania elementów brzegowych i generowania w ten sposób ogromnej ilości odpadów. Z kolei do wykonania zakrętów i kół wykorzystać można kostki brukowe o trapezowych kształtach, które znacznie ułatwią budowę wzorów.

Układanie od a do z

Kostka brukowa sprawdza się w niemal każdych warunkach, zarówno na suchym, piaszczystym i żwirowym podłożu, jak również wilgotnym i gliniastym. Wystarczy jedynie właściwie ją ułożyć i przygotować podbudowę dostosowaną do rodzaju gruntu. Pierwszą czynnością, jaką wykonujemy w przypadku układania tego typu nawierzchni jest korytowanie oraz niwelowanie gruntu, pamiętając, by już na tym etapie wykonać niewielki spadek, który pomoże uniknąć tworzenia się kałuż. Następnie przygotowujemy podbudowę, czyli jedną z najważniejszych warstw. Do jej wykonania można wykorzystać np. żwir, tłuczeń czy żużel.

Pamiętać tylko należy, że w przypadku podjazdu powinna być ona grubsza (20–40 cm) niż na szlakach pieszych (10–20 cm). Dodatkowo, w przypadku gruntów gliniastych, wykonać należy warstwę odsączającą o grubości od 20–60 cm. Na podbudowie tworzymy kilkucentymetrową (3–5 cm) warstwę wyrównującą, tzw. podsypkę piaskową. Na niej dopiero układamy kostki, zachowując ok. 3–5 mm odstępy. Niektóre dostępne na rynku kostki brukowe posiadają specjalne wypusty pozwalające w prosty sposób utrzymać równą ok. 3 mm spoiny. Po ułożeniu, całą nawierzchnię należy ubić, najlepiej przy pomocy wibratora płytowego wyposaZażonego w płytę z wulkolanu lub gumy, a powstałe spoiny wypełnić suchym i przesianym piaskiem np. przy użyciu szczotki. Wykonana w ten sposób nawierzchnia będzie trwała i stabilna. Jednak z pozoru wyglądające prosto i banalnie prace mogą przysporzyć niekiedy wiele problemów. Na każdym etapie można popełnić szereg błędów, które zadecydują o późniejszej trwałości podłoża.

Do najczęstszych błędów należą:
-- źle przygotowana podbudowa niedopasowana do rodzaju gruntu;
-- zbyt ciasne lub zbyt luźne ułożenie poszczególnych kostek;
-- nieodpowiednio wyprofilowane koryto;
-- zbyt cienka warstwa podsypki;
-- niezastosowanie warstwy odsączającej na podmokłym terenie;
-- grubość kostki niedopasowana do realnego obciążenia.

Profesjonalista w trudnych warunkach

Znajdujące się w ogrodzie przedmioty i wykorzystane materiały poddawane są ciągłemu działaniu niekorzystnych warunków atmosferycznych. Dlatego też nie każdy rodzaj nawierzchni sprawdza się w ogrodowych zakamarkach. W zacienionych miejscach drewniane elementy szybko niszczeją, natomiast na naturalnym kamieniu, szczególnie tym szlifowanym, pod wpływem wilgoci tworzy się śliska i niebezpieczna warstwa. Specjalne właściwości betonowych kostek brukowych sprawiają, że w przeciwieństwie do innych materiałów, świetnie sprawdzają się w trudnych warunkach – są odporne na działanie mrozu, wilgoci, odladzających środków chemicznych, a kostki o płukanej powierzchni charakteryzują się również antypoślizgową warstwą. Przy wyborze kostki zwrócić jedynie trzeba uwagę na dwa parametry, które zadecydują o późniejszej trwałości nawierzchni, a mianowicie nasiąkliwość oraz mrozoodporność. Nasiąkliwość to nic innego jak podatność na wchłanianie wody, określana jako procent masy kostki. Im jest on wyższy, tym produkt jest mniej odporny na zimową aurę – dopuszczalny poziom to 6% masy.
Drugi ze wspomnianych parametrów, to odporność na rozmrażanie i zamrażanie. Kostki poddaje się procesowi zamrażania i odmrażania z udziałem soli odladzających, a następnie po badaniu mierzy się ilość złuszczonego materiału. Uzyskany wynik podaje się w kg/m², a zgodnie z obowiązującymi normami europejskimi nie powinien on przekraczać 1 kg/ m².

Odpowiednia pielęgnacja to podstawa

Nawierzchnie wyłożone kostką brukową są nieustannie narażone na wpływ szkodliwych czynników – nie tylko zmienne warunki pogodowe, ale intensywne użytkowanie, zaplamienia, działanie mikroorganizmów, czy zachwaszczanie. Wszystkie te elementy wpływają na wygląd i trwałość kostki, dlatego też warto pamiętać o odpowiedniej pielęgnacji.
Regularne zamiatanie oraz mycie to podstawowe i konieczne zabiegi pielęgnacyjne. Zaleca się również minimum 2–3 razy w roku dokładne zmycie całej nawierzchni przy pomocy myjki ciśnieniowej, co pomaga wyczyścić trudnodostępne miejsca i zagłębienia oraz pozbyć się, pokrywających wierzchnią warstwę kostki, zielonych porostów. Unikamy natomiast zeskrobywania zanieczyszczeń, ponieważ może to naruszyć strukturę kostki.
W przypadku usuwania trudnych zabrudzeń, takich jak plamy z tłuszczu, czy oleju silnikowego, musimy być ostrożni, gdyż silne środki chemiczne lub mechaniczne zeskrobywanie, mogą spowodować odbarwienia i naruszyć strukturę kostki. W takich przypadkach najlepiej skonsultować się z producentem i wykorzystać zalecane preparaty. Również usuwanie chwastów wrastających w szczeliny pomiędzy kostkami nie jest prostym zadaniem. Powinno się unikać ręcznego wyrywania roślin, ponieważ może to spowodować poluzowanie poszczególnych kostek, a w rezultacie destabilizację całej nawierzchni. Zdecydowanie łatwiejszym i bezpieczniejszym sposobem jest odchwaszczanie przy pomocy profesjonalnych preparatów chwastobójczych, które nanosimy spryskiwaczem lub przy użyciu specjalnego mazaka. Kiedy już ścieżki i alejki lśnią czystością dobrze jest je zabezpieczyć specjalnymi preparatami do impregnacji betonowych kostek. Czynność ta zapobiega wchłanianiu wody oraz płynnych zanieczyszczeń, wpływając pozytywnie na trwałość materiału oraz podnosząc jego odporność na zarysowania i ścieranie.

Poprzedni

Systemowe rozwiązania w otoczeniu domu - Bruk klinkierowy

Systemowe rozwiązania w otoczeniu domu - Bruk klinkierowy
Następny
Systemowe rozwiązania w otoczeniu domu - Bramy garażowe

Systemowe rozwiązania w otoczeniu domu - Bramy garażowe