Izolacje termiczne - wełna mineralna

grudzień 2011

W świadomości inwestorów na dobre zakorzeniło się słuszne przeświadczenie, że domy należy ocieplać. Temu zabiegowi poddawane są przede wszystkim przegrody mające kontakt ze środowiskiem zewnętrznym, czyli ściany zewnętrzne i fundamentowe, podłogi na gruncie oraz dach.

Ocieplanie budynku podczas jego wznoszenia jest dość proste i wymaga przede wszystkim staranności w prowadzeniu prac. Największe problemy pojawiają się w przypadku obiektów poddawanych remontowi, gdyż możemy spotkać tam trudno dostępne przestrzenie. Dlatego, oprócz najbardziej powszechnych materiałów izolacyjnych, czyli płyt i mat z wełny mineralnej, płyt ze styropianu oraz polistyrenu ekstrudowanego, korzysta się też z innych, takich jak wełna i styropian w postaci sypkiej, a także poliuretan natryskowy, włókna celulozowe, perlit ekspandowany, szkło piankowe, płyty poliuretanowe.
W artykule zajmiemy się jednak tymi materiałami, które są używane najczęściej. Zarówno wełna mineralna, jak i styropian mogą być z powodzeniem stosowane do ocieplania domów jednorodzinnych, przy czym do ścian zewnętrznych, podłóg i fundamentów popularniejszy jest styropian, do poddaszy wełna. Styropian jest powszechnie stosowany do izolowania obiektów mieszkalnych wielokondygnacyjnych do wysokości określonej w odpowiednich przepisach. Polistyren ekstrudowany zaś znajduje zastosowanie tam, gdzie izolacja jest poddawana działaniu wilgoci i dużym obciążeniom, np. parciu gruntu.

WEŁNA MINERALNA

Mianem tym określana jest zarówno wełna kamienna, jak i szklana.
Gdy w latach dwudziestych ubiegłego wieku na Hawajach wybucha wulkan Kilauea, okoliczni mieszkańcy z przerażeniem obserwują roztopioną lawę o temperaturze 1500°C, wyrzucaną z ogromną siłą poza krater. Jednak ogniste pióropusze, gwałtownie ochłodzone silnymi podmuchami wiatru, opadają na ziemię, zamieniając się częściowo w dziwne włókna. Kobiety rozpaczają, że to bogini Pele – królowa wulkanu, rwie sobie z głowy włosy w ataku złości. Ale te miękkie strzępki wzbudzają również zainteresowanie pewnego badacza wulkanów, który zauważa ichwłaściwości ciepłochronne.

Obecnie, oczywiście, nikt nie czeka na wybuch wulkanu, a wełna kamienna (nazywana też skalną) jest produkowana w sposób kontrolowany ze skał bazaltowych z dodatkiem skał, takich jak: garbo, dolomit lub wapień. Po ich stopieniu, w procesie rozpylania powstaje włóknisty materiał, który zawiera 95% powietrza.
Dłuższą historię ma wełna szklana, bowiem pierwszy patent na jej produkcję został zgłoszony w Rosji w 1840 r. Początkowo z włókien tych produkowano nieco odzieży oraz klosze do lamp, które z dumą zaprezentowano na wystawie światowej w Chicago w 1893 r.

Wełna szklana zaczęła zyskiwać popularność dopiero po odkryciu szkodliwości azbestu, a w 1941 r. amerykański urząd patentowy miał w swoich rejestrach już ponad 360 wyrobów, między innymi materiały izolacyjne stosowane w budownictwie. Wełna szklana otrzymywana jest w wyniku topienia w temperaturze +1000°C piasku kwarcowego i stłuczki szklanej. Roztopiony surowiec poddaje się procesowi rozwłókniania.


Produkty z wełny mineralnej mają postać rolek, nazywanych przez niektórych producentów matami, przez innych filcami, otulin oraz granulatu. Są one odporne na korozję biologiczną i związki chemiczne, odznaczają się dużą elastycznością i izolacyjnością akustyczną. Wełna mineralna jest materiałem paroprzepuszczalnym, nie chłonie wilgoci z powietrza. Do niedawna zastosowanie wełny mineralnej ograniczała jej duża nasiąkliwość. Obecnie jednak produkuje się również wyroby hydrofobizowane, czyli poddawane impregnacji różnymi preparatami.

Następny
Izolacje termiczne - styropian (EPS)

Izolacje termiczne - styropian (EPS)